Tadeusz Wo1niak - Opowiadania
To geometria jest szalona
I jej nauczyciele nierozumni
Nie chod1cie wydeptanĂ? ??cie?kĂ?
Nie og??upiajcie sie prostolinijnie
Lamcie tr??jkĂ?ty
Ko??om dodawajcie krzyku
Kochajcie ogien
Tylko on jest wieczny
To geometria jest szalona
I jej nauczyciele nierozumni
Kochajcie ogien
Tylko on jest wieczny
Powietrze to jest moja dzia??alno??a
To jest moja codzienna niezauwa?alno??a
Powietrze, tak jak wszystko jest
Istnieje tylko jako spos??b mojego widzenia
I konczy sie dok3adnie na koncu jezyka.
G??ry to dzikie, naje?one stworzenia.
WynurzajĂ?ce sie ponad epoki.
G??ry to rozko??ysane moje my??li we mnie
To znaczy w tym pokoju, na tej oto stronie.
Morze to jest dok3adnie to, czego mi brak.
pe??ne dennych osad??w, znaczen nie do zrozumienia.
Nie wiem ,Gdzie jest granica miedzy mnĂ? a morzem.
Las poro??niety jest naszĂ? nadziejĂ?
