Jacek Kaczmarski - Aleksander Wat
ZmĂ?czony Piorun - wzrok Parsifala
Bia??y od ??aru kazachskich p??l
OglĂ?da owal ??wiĂ?tego Graala
Krwi Boskiej Kielich - MĂ?dro??Ă? i B??l.
Wiecznej siĂ? podda?? wiedzy katordze
Ucze?? Merlina - tu??aczy Ă?yd.
I gra?? mu Bacha ksiĂ???yc po drodze,
I sz??y z nim wierne, wiĂ?zienne wszy.
Szesnastoletni Ka??muk - Marksista
Girlandy z uszu rzuca?? na st????,
Doby odmierza?? piwniczny wystrza??
I chleb ??amany z prorokiem w p????.
I wszystkie ??mierci by??y mu dane,
Cia??o drĂ???y??a mu ka??da z kul?
S??l czasu sypa?? w otwartĂ? ranĂ?
Aposto?? wszystkich wiar ??wiata - B??l.
Za kalejdoskop bia??ych salon??w,
Za romans z Heglem w Belle epoque
Knuty bydlĂ?cych na wsch??d wagon??w,
Pod krzy??em z Chleba ciĂ???ki krok.
Z czaszek przyjaci???? kapie narkotyk
S??awy, szale??stwa, strachu i zdrad
Przez ma??y okrĂ?g??y historii dotyk,
Kt??ry zaciera za sobĂ? ??lad.
Cia??a przyjaci???? - warstewka ziemi,
Pod kt??rĂ? mrowi siĂ? trupi ul.
I ??ni siĂ? wielki Sen o Kamieniu,
I zrywa ze snu prawdziwy B??l.
Mi??o??Ă?. Tak, Mi??o??Ă?. Sztuka. Tak, Sztuka,
Lecz B??l, co na p???? przecina twarz.
Nikt ju?? ??wiĂ?tego Graala nie szuka
I nikt nie broni Wynios??ych Baszt.
Wo?? cytrusowa s??o??c Kalifornii,
W drgajĂ?cych iskrach paryska noc.
Moi umarli milczĂ? pokornie,
Na ziemi tarcza moja - m??j koc.
ZmĂ?czony Piorun - wzrok Parsifala
- ??wiat??o gasnĂ?ce z dw??ch bia??ych kul -
OglĂ?da owal ??wiĂ?tego Graala -
I B??l zamienia siĂ? w Moc.
